Het ge-‘Vecht’ om Goud.

Dat was Zaterdag 10 oktober het leitmotiv op de Weesper molenwedstrijd. De weergoden waren ons gunstig gezind en slagvaardig trapten Ruben Gideonse en Alexander Kok om 9:12 af. Het harde water weerhield Ruben en Alexander er niet van om hun meesterschap te tonen in de dubbel twee. Om 10:09 mochten Matthijs Boschhuizen en Maurits Kuijk hun begaafdheid voor de dubbel twee tonen. Maurits probeerde het nog met een citaat van Karl Kraus ; “ Talent hebben – een talent zijn dat word altijd door elkaar gehaald”. Maar moest toch geloven aan deze fysieke inspanning.
Wel voldaan stapten beide heren uit de boot. Dan is het nu de beurt aan Matthijs in de skiff, de keuze tussen small blades en big blades is snel gemaakt . Inzicht dat voortvloeit uit onwetendheid, is volmaakt inzicht. Kundig roeit hij op naar de start om zich te focussen op de komende wedstrijd. (Talent ontwikkelt zich in eenzaamheid).
Niet snel daarna meldt ook Maurits zich bij de start voor de Skiff en zal in dezelfde categorie uitkomen als zijn maatje Matthijs in de twee. Nu heb ik geen verstand van roeien maar de beschimping van leken moet men met gelijkmoedige geest aan horen, de kracht komt uit de benen, mijn conclusie luidt dan ook het gaat hier om de roeivaardigheid.
Na een kortstondige zoektocht naar Alexander en Ruben , die het nuttig met het aangename verenigde door de wachttijd te doden met een honden uitlaatservice, mochten Alexander en Ruben gaan oproeien in de skiff richting 250 meter.
Alexander ging goed van start, om welke reden hij nu van koers veranderde dat hebben we even gemist. Onder het motto: ‘ een minuut boosheid kost je zestig seconden geluk”, wist hij zijn stemming snel om te draaien.
Ruben wist zijn vermogen goed te benutten en knalde als een ware roeier over de finish.
Ondertussen begon het bekende omzwalken en kijken op de borden naar de tijden. Maar al ras bleek dat Ruben en Alexander zo hard hadden geroeid dat de tijd onmogelijk waarneembaar geweest moest zijn. De dames van de tijd waarneming dachten daar anders over. “Geen probleem dan roeien we toch nog een keer”; riepen Alexander en Ruben in koor. De meeste honden zijn nu toch al uitgelaten.
De prijsuitreiking liet nog even op zich wachten, dat was zeker de moeite waard, voor de jeugd tot 14 jaar succesvol met 3 keer goud (Matthijs 2x (skiff en dubbel twee en Maurits in de dubbeltwee )en 1 keer zilver in de Skiff voor Ruben. Vermeldingswaardig is wel dat Alexander en Maurits (in de Skiff) respectievelijk met slechts 9 en 4 seconden niet op het podium mochten verschijnen Van mij hebben jullie een gouden medaille verdient, voor respect, doorzettingsvermogen en humor.
Nu leeft u natuurlijk in de veronderstelling dat het wel klaar is met het jeugd roeien. Dan heb ik goed nieuws voor u, dank zij het doorzettingsvermogen van Cia Veendorp, mag ik dit stukje nog wat langer maken. Omdat dit voor Cia de laatste mogelijkheid was om haar concurrente Aafke van roeiverening Weesp te kunnen verslaan in de Skiff, heeft zij alles op alles gezet om dit mogelijk te maken.
Om voor twee minuten naar Weesp af te reizen was voor Cia ook nog wel een uitdaging. Maar in de kern van de moeilijkheden schuilen de mogelijkheden. En wat als de dubbel twee binnen je eigen vereniging niet mogelijk blijkt te zijn dan kijk je om je heen. En dan ontdek je de vriendschap van onze bondgenoten in Friesland. Daphne van Haften van roeivereniging Wetterwille, is de uitdaging aangegaan.
En niet zonder succes, de dames roeiden in deze gelegenheidscombinatie zichzelf in twee keer naar het Goud.
Het leuke van deze vriendschappelijke ontmoeting is dat we er volgend jaar weer een nieuwe Jeugdwedstrijd bij hebben! Op naar Fryslan en de Froskepolle roeien.
Het succes in de dubbel twee kon natuurlijk niet meer stuk, maar de grootste uitdaging voor Cia lag ook nog in de Skiff om haar “rivale” te verslaan. Cia heeft haar uiterste best gedaan en moest Aafke van RV Weesp met 4 seconde toch voor laten gaan. Maar toch een schitterende tweede plaats.
Al met al een lange maar sportieve dag…