Reddingsvest?!

In de winter draag ik in ongestuurde nummers een reddingsvest. Dat doe ik voor de veiligheid van anderen. Hoe zit dat?

Stel, ik kom in koud water terecht. De oorzaak kan bijvoorbeeld zijn materiaalfalen, een botsing, een lek in de boot, onwel worden.

Naar verwachting ben ik binnen enkele minuten niet meer klemvast. Dan kan ik niet meer uit het water komen, zelfs niet via een trappetje, laat staan dat ik nog in de boot kan klimmen, want mijn spieren laten het afweten. Na ongeveer tien tot twintig minuten raak ik buiten bewustzijn. Ik draag geen reddingsvest, dus mijn hoofd komt onder water en ik ga verdrinken.
Andere bemanningen van boten of omstanders moeten mij dus binnen die tijd uit het water hebben gehaald om dat te voorkomen. Het is de vraag in hoeverre zij daarbij hun eigen veiligheid in acht kunnen nemen en zelf buiten het koude water kunnen blijven. Hun dilemma is dat zij enerzijds mij willen redden, maar met gevaar voor eigen leven, anderzijds het principe aan moeten houden dat zij allereerst voor hun eigen veiligheid moeten zorgen. Zij zijn dus in een dwangsituatie terechtgekomen.

Fundamenteel anders is de situatie als ik een reddingsvest draag. Raak ik daarmee in het water, dan houdt het mijn hoofd boven water, ook als ik buiten bewustzijn ben, maar ik verdrink niet. De tijd dat anderen met inachtneming van hun eigen veiligheid reddend kunnen handelen is nu toegenomen, naar schatting ongeveer vier keer zo lang. Zij kunnen in die tijd bijvoorbeeld eerst de hulp van een reddingsboot inroepen of desnoods 112 bellen. Zij kunnen zelf buiten het gevaarlijk koude water blijven.

Het is dus voor de veiligheid van anderen dat ik een reddingsvest draag.

Mijn stelling:
Wie in de winter in ongestuurde nummers roeit, behoort een reddingsvest te dragen.

Kees van Bueren

» Wil je hierop reageren? Schrijf een bericht naar de webredactie of mail rechtstreeks naar Kees. Kijk in MIJN BWV voor zijn contactgegevens.